राममणी अधिकारि

आफ्नो बारेमा

2012-01-05T06:31:00.000-08:00

हुन त आफ्नो बारेमा साथीहरु को माझमा भन्न पाउद खुशी लाग्छ
अनी नेपाली भुमीमा जन्म लिन पाएकोमा गर्व को आभास हुन्छ ।
जिबनको सबै भन्दा ठुलो अन्योलको परिस्थीती नै यही होला शायद किन
कि आफ्नो बारेमा आँफै लेख्ननु पर्दा धेरै गाह्रो हुदो रहेछ यो कुरा आज
मलाई महसुस भयो किन कि कसरी के लेखु म आफ्नो बारेमा राम्रो
लेखु वा नराम्रो दोधारमा छु । राम्रो नराम्रो त हर्नेहरु को आँखामा
भर पर्ने कुरा हो । तर पनि जिबनका हरेक मोडहरुमा आफ्नो
गन्तब्यको खोजीमा आफ्ना पाइलाहरु अगाडि बढाउने क्रममा
कयौ सुख दु:ख सामना गर्दै थाहै नपाई समय बित्दै छ ।

अनी भन्छु

"यात्रा रहेछ जिन्दगी"
Ram Mani Adhikari
Nuwakot Budhasing 8 Nepal
rammaniadhikari@gmail.com

भीमदर्शन रोका

2010-08-20T00:06:00.000-07:00

१।
रात केवल एक प्रहर बाँकी छ
तिन प्रहरको अन्तिम असर बाँकी छ
पश्चिममा पुगेकी एक्ली चाँदनीलाई
केवल यौटा मेरै भर बाँकी छ

कैयौँले यहाँ रातको गीत थालेथे
आफ्ना-आफ्ना ताराहरू बालेथे
तर को रह्यो र अब यहाँ
तिमी छौ म छु र हाम्रो रहर बाँकी छ

२।

आकाशको सब तारा गनिसकेपछि
प्रत्येक श्वास सुस्केरा बनिसकेपछि
के रह्यो अब मेरो मसँग प्रियतम ?

तिमीलाई आफ्नो भनिसकेपछि ।

हुँ म

2010-05-21T11:15:00.001-07:00

केही पाएर पनि सधैं यक्लो हुने एउटा कथा हुँ म
उपचार पाएर पनि सधैं पिडा बल्जी रहने एउटा बेथा हुँ म
तिमी ले जस्तो सोचे पनि जिन्दगी बच्न न सकेको एउटा पिडा हुँ म
तेसैले त भन्छु तुफान् मा सधैं सधैं हराउने देखन नसकिने तारा हुँ म

कबिता

2010-05-21T10:44:00.000-07:00

पिपल विना तड्पीएको एउटा बुढो बर भएँ ।

बसाँइ सरी छाडी गा को भत्कीएको घर भएँ ।
हेला मात्र गरिरहे कुरुप नै देखे छन् नी ,
आफैं बाट च्यातिएर बेकामे म धर भएँ ।
उषा भन्दा गोधुली त कमै लाई प्यारो लाग्छ,
रङ्गी चङ्गी दुनियाँमा आफैं बाट पर भएँ ।
देव सम्झी पुज्न लाई मान्छे ढुङ्गा हैन रैछ,
के-को साथ पाउँथे त आखिर म नर भएँ ।

जिन्दगी

2010-05-15T06:20:00.000-07:00

जिन्दगीको कथा कस्तो बगी जाने खोला जस्तो
अधेरीमा भागी हिंड्ने जुनकिरीको चोला जस्तो
अन्गालोमा बास माग्ने पिरतीको बेथा जस्तो
तिम्रो हाम्रो माया बटुवाको कथा जस्तो

राम मणी अधिकारि
नुवाकोट बुढासिङ ८ नेपाल
हाल यू ए इ
९७१५५२६३५१९९

नखोज्नु है मलाई

2010-05-05T05:46:00.000-07:00

नखोज्नु है मलाई बसन्त ऋतुको हरियालीमा

म त उजाड मरुभुमिमा हर्राई सकेछु

नसम्झिनु है मलाई कुनै खुशियालीमा

म त दुःख र आँशुको सागरमा पो डुबि सकेछु

नखोज्नु है मलाई पूर्णिमाको जुनेली रातमा

म त ५५ डिग्रीको घाममा जल्न पुगेछु

नखोज्नु है मलाई हजारौं दुनियाँको भिडमा

म त बालुवै बालुवाको मरुभुमी मा पुगी सकेछु

नखोज्नु है मलाई बिहानीको सुस्तरी पवनमा

म त समुन्द्री आँधिमा बडारीन पो पुगी सकेछु

नखोज्नु है मलाई वरपिपलको छहारीमा

म त रुखै नभएको मरुभुमीमा पो मडारिन पुगी सकेछु

नखोज्नु है मलाई जन्मभुमिको कुना कुनामा

म त गाउँ घर छाडी समुन्द्र तरी पराइ बनि सकेछु

नखोज्नु है मलाई पहिलाको गाउँ घरको ठेगानामा

म त अब परदेशी पो भैसकेछु, परदेशी पो भैसकेछु

"आउ नया बर्ष तिमी"

2010-04-14T09:21:00.000-07:00

चैतामासमा सुकेको पात झै होइन,
बसन्तको पालुवा झै भएर आउ
उराठ लाग्दो आगोले खाको बन जस्तो होइन
जत्ता ततै हरियाली छाएर आउ ...........

कोल्हाल र मार् पिट होइन नया बर्ष
शान्ति र अमन चैन ल्याएर आउ
मति भ्रष्ट र गाफाड़ी नेता होइन
देश भक्त र जनतामुखी नेता ल्याएर आउ .....

यि नै सस्कार हिन नेताको पछी लाग्ने भेडा जनता होइन
चरित्रवान आफ्नै कर्ममा बिस्वास गर्ने जनता ल्याउ
अपराधी र देश्द्र्ही सिपाही पुलीस होइन
जनता र देशलाई माया गर्ने सिपाही ल्याउ ..........

नेपाली जनताको पसिना खाएर

हाम्रै आमा चेलीलाइ बलत्कार र हत्या गर्ने सेना होइन
सच्च देश भक्त र कर्द्ब्या निष्ठा नेपालीको सेवा
गर्ने शान्ति सेना ल्याउ .......

म जस्तो धेरै भाग खोज्ने नाममा
बिदेशीको गधा बन्ने होइन
देशमै रहेर केही गरौ भन्ने
सोच भएको कर्म योगी युवा ल्याएर आउ ..........

--राम मणी अधिकारि

नयाबर्षको २०६७ सालको हार्दिक मगलमय सुभकामना

2010-04-09T03:41:00.000-07:00

देश बिदेशमा रहनुहुने संपूर्ण नेपाली आमा,

बाबु तथा दाजु भाई दीदी बहीनीहरुमा

नयाबर्षको २०६७ सालको हार्दिक मगलमय

सुभकामना दिन चाहन्छु ।
-राम मणी अधिकारि
९७१५५२६३५१९९

तीन टुक्रा है

2010-03-11T10:58:00.000-08:00

जीवन को हरेक क्षणमा मायाको न्यानो आभास मिली रहोस
समयले जतिनै टाढा पुराए पनि अबिरल यादहरु आईरहोस
हृदयस्पी संगीतमय ध्वानिहरु युगौ युग गुन्जायमान भैरहोस
मरेर जाने जिन्दगिमा मित्रता गास्नु पर्छ रे
रोएर मात्र हुँदैन केही हासेर बाच्नु पर्छ रे
दु:ख मा रुनु हुँदैन रे सुख मा हास्नु हुँदैन रे
आसु र हासो, मिलन र बिछोड जीवन यस्तै हुन्छ रे ।
नेपाली कर्मठ युवा हौ तिमी, शिखर मा चढन सकिदेउ
प्रगती पथहरु पहिल्याउदै अगाडि बढ्न सकिदेउ
नेपाल आमाको मुहार हसाई चम्किलो तारा बनी देउ ।

-राम मणी अधिकारि
९७१५५२६३५१९९

गरीब को आसु ले

2010-03-11T10:48:00.000-08:00

जिन्दगिको यो मोड्मा आउँदा सम्म न त मैले माया गर्न जानेको थिए, न त जिउन जानेको थिए, न त कसैलाई साहारा दिन जानेको थिए र माया प्रेम भन्ने कस्तो बस्तु हो र यसको परिभाषा के हो भनेर बुझेको थिएन । तर आज आएर माया प्रेम भन्ने के हो भनेर जाने, जिउन जाने , कसैलाई साहारा दिन पनि जाने र यसको परिभाषा पनि बुझे । तर धोका भन्ने के हो भनेर बुझेको थिएन र जानेको पनि थिएन । यो शब्द निकै सुनेको थिए र कस्तो होला भनेर निकै सोचाई मा डुबिरहन्थे । तर आज आएर यो शब्द को अर्थ पनि थाहा भयो र भोगी रहेको छु । यो माया प्रेम भन्ने पनि कस्तो हुदो रहेछ । अन्जान मा नै हुदो रहेछ । सच्चा प्रेम नै जीवन को गोरेटो हुदो रहेछ । हिंड्नु पर्ने गोरेटोहरु बुझेर हिंड्नु पर्दो रहेछ । नजानी र नबुझी हिंडेमा यसको परिणम के हुन्छ भनेर आज भोग्दै छु । यो संसार यो समय पनि कति स्वर्थी रहेछ । दुई आत्मालाई थाहा नै नदिइ परिचित गराई दिने, एक अर्का प्रती माया का भावहरु बढाई दिने, जीवन को हर मोड्मा साथ दिने कसम खान लगाउने र अन्त मा गएर दोबाटोमा लगेर छोडिदिने । समय ले नै भनु आज यो - समय शिकारी बनेर मेरो मुटुलाई घाइते बनाई रगताम्य बनाएको छ । आकाश र पातलको धेरै अन्तर हुदो रहेछ । चाहेर पनि मिलन को कुरा असम्भव रहेछ । खोला को दुई किनारको मिलन पनि कहिले हुन नसक्दो रहेछ । यि सब आज आएर थाहा पाएको छु । मिलन हुनु र बिछोडिनु रहेछ जिन्दगी , पाउनु र हराउनु नै रहेछ जिन्दगी, अनि छुटेर गए पछी सम्झना मा तड्पी तड्पी मन को बेदना कम गर्नु नै रहेछ जिन्दगी, सम्झना को गहिराई मा डुबेर संसार नै भुल्नु रहेछ जिन्दगी । यस्तै कथा- ब्यथा भित्र आसु र हासो, रोदन र बेदना भित्र रुमल्लिएर बाच्नु नै रहेछ जिन्दगी । चाहनु नै मेरो ठुलो भुल रहेछ । परिचय हुनु त मेरो दुर्भाग्य रहेछ अनि पाउनु ठुलो अफसोच । के कसैलाई चाहनु, मन पराउनु र माया गर्नु भुल हो र ? फुलबारी मा फुलेको फुलको बास्ना खोज्दै जानु के कुनै अपराध हो र ? भएर नै होला आज मेरो यो दुर्गती भएको छ । मेरो हर ईच्छा, चाहना र सपनाहरु बादल र च्याटयङ कराए झै चकनाचुर भएको छ । भाताभुङ्ग भएको छ मेरो जीवन । मेरो सच्चा माया प्रेम कुनै एउटा खेल भएको छ । कसै को आत्मलाई चोट दिएर आफु आत्मा खुशी भएर बाच्नु राम्रो होइन । त्यसको अस्तीत्तव आँफै हरएर जानेछ । एक दिन राम्रो होला , दुई दिन राम्रो होला तर पछी...........। सम्झिनु पर्नेछ एउटा गरीब को पनि आत्मा हुन्छ भनेर र सोची दिनु पर्नेछ त्यो एउटा गरीब को हृदय पनि दुख्छ भनेर । गरीबलाई मोजमस्ती मा सदुपयोग गर्न नखोज कसैले भबिश्य मा ठुलो धोका हुन सक्ने छ । गरीब को आत्मा ले सराप्ने छ एक दिन, उसको माया ले पिरोल्ने छ एक दिन । गरीब को आसु ले पोल्ने छ एक दिन ..............गरीब को आसु ले पोल्ने छ एक दिन ।

शायद तिमीमा

2008-12-01T02:55:00.000-08:00

शायद तिमीमा साहस पुगेन मलाई भन्न
तिमी अर्काकी भएको सक्दिन म सहन ।
दिन रात हरेक पल केवल तिमीलाई सम्झन्छु
आँशु नझारे पनि परेला भिजाई रहन्छु ।
तिमीलाई चाहनु किन मेरो भुल भयो
बिच बाटोमा छोडेर किन आज टाढा भयौ ।

माया गाँसेकी थियौ जनम जनम साथ निभाउछु

भनेर भेटन गएछौ अर्केलाई आँखा मेरो छलेर ।
तिम्रो माया मनमा साँची हरेक पल बाँचेको छु
मिलनमा मात्र होइन प्रिय बिछोडमा पनि हाँसेको छु ।
माया गर्नु पाप होइन तिमीलाई माया गरे मैले
भुल्छु तिमीलाई त्यस दिन आँखा बन्द होलान् जहिले ।
आफु भन्दा पनि बढी विश्वास गर्थे
फेरी किन दियौ मेरो मुटु जलाई ।

अरु नै मन पर्थ्यो भने एक वचन भने हुन्थ्यो
मैले गाली गर्दा आज तिमी व्यर्थ रुन्थ्यो ।
माया गर्ने तिमीले लाखौ पाउलाउ संसारमा
चोखो माया गर्ने पाउन सक्दैनौ बाजारमा ।
शायद तिमीमा साहस पुगेन मलाई भन्न
तिमी अर्काकी भएको सक्दिन म सहन ।
दिन रात हरेक पल केवल तिमीलाई सम्झन्छु
आँशु नझारे पनि परेला भिजाई रहन्छु ।

-सरस्वती थापा ९८४१६६५७११

कसलाई लाग्छ र अति
सम्झना का लहरहरु ले पोल्छ छाति,

त्यसैले लाग्छ बिर्सिएकै जाति

हिडी रहेको थिए सुर्यदयको प्रकाशमै,

कति चाडो भैगएछ राति
बिगत का यादहरु ले सताउन थाले पछि,

यो मन किन हुन्थ्यो र खुशि

मुटु भरि दु:ख नै दु:ख भएपछि

जिउने रहर कसलाई लाग्छ र अति.....

-राममणी अधिकारि

यात्रा को क्रम

2008-07-27T00:34:00.000-07:00

"तिम्रो आँखामा"
तिम्रो निदमा अई दिउला सपनि बनेर प्रतिक्षा गर्दै गर हैतिम्रो दिलमा अैई बसुलाचोखो माया बनेर यसलाई साँच्ने गर है ।तिम्रो आखामा सजिदिउला गाजलु बनेरयसलै सजाउने गर हैतिम्रो दु:ख मा आसु भै अैईदिउला सुखमा हाँसो भै यसलाई संगाल है कुनै दिन दु:खी ले सहारा माग्छ भनेयसलाई अँगाल हैयसलाई अँगाल है --
"चितवन जाने क्रम मा २०६३ साल तिर गरियको मनकामना दर्शन"

जीवन, प्रतिज्ञा र दुखी

2008-07-24T04:28:00.000-07:00

काम को सिलसिला मा पोखरा मा २०६२ साल

तिर सत्यम टुर्स को याद को चौतारी

जीवन एउटा यस्तो सफर हो,
जसमा बिभिन्न मोडहरु आउछ ।
समय यस्तो अंमुल्य चीज हो,
जसलाई उपयोग गर्न संघर्ष गर्नुपर्छ।

प्रतिज्ञा यस्तो गुण हो,
जस मा मिठो फल लुकेको हुन्छ ।
धैर्य यस्तो साहस हो,
जस मा शत्रु पनि झुकेको हुन्छ ।

जुन भुमिमा हिड्छौ तिमी ,
त्यस ठाउँ को माटो चिन्ने गर ।
सुखी सँग मात्र मित्रता होइन ,
दुखी लाई पनि स्मरण गर ।

फ्रेम मा कबिता

2008-07-24T03:59:00.000-07:00

मेरो लागि

2008-07-24T03:36:00.000-07:00

उसको अनुहार ठ्याक्कै मिलेन
रगत मिलेन र विचार मिलेन
मात्रै मिल्यो प्रेम गर्ने बानी
जो,शिलापत्र जत्तिकै अ मिट छ
जो,एम्बुस जत्तिकै खतर्नाक पनि छ - मेरो लागि
दिमागले निर्णय गर्न नसकेपछि
प्रेम र कर्तव्यलाई तर्कको तराजुमा राखेर हेरें

"यात्रा को क्रम मा दुबइ मा हामी बिच बनेको मित्रता सन्जिव कती कुसल छ नाम अनी बिचार "

फेवा ताल यात्रा

2008-07-23T20:13:00.000-07:00

२०६२ तिर पोखरा को फेवा ताल यात्रा मा

2008-07-23T03:37:00.000-07:00

मनकामना जने क्रम मा हामी

अशिम अनी अनुराग

2008-07-23T03:31:00.000-07:00

प्रेम मा अनुराग र अशिम भनेर चिनिने हामी २०६१ साल तिर